Auteur: santi

Op 31 augustus vond de zitting plaats over het behoud van de meisjesnaam na scheiding voor vrouwen met een migratie-achtergrond. Kern van de zaak: is het heffen van leges in strijd met de positieve verplichting van de staat een belemmering voor effectuering van een mensenrecht?

De advocaat in deze zaak, mr. H. Lichteveld, betoogde dat er jurisprudentie was van de EHRM (Europese Hof voor de Rechten van de Mens) in soortgelijke zaken (GR tegen NL), waar de staat de leges voor verblijfsvergunningen diende aan te passen. Dit is wel een andere, maar vergelijkbare kwestie.

Verder betoogde zij dat hanteren van één bedrag voor iedereen en kostendekkendheid van de leges disproportioneel is, gezien de simpele administratieve procedure.

“Door de hoge kosten worden vrouwen belemmerd om na echtscheiding hun meisjesnaam weer te kunnen aannemen. De Sociale Dienst biedt geen uitweg: de aanvraag van cliënte werd afgewezen. Bijzondere bijstand is afhankelijk van gemeentelijk beleid en het systeem dat bij Dienst Justis wordt gehanteerd heeft geen uitzondering voor bijzondere gevallen”, aldus mr. Lichteveld.

Daarnaast werd de vertegenwoordiger van de minister ondervraagd over de vrijstellingsmogelijkheden van het betalen van leges.

Uitzondering

Er bestaat momenteel slechts een groep die vrijgesteld is van het betalen van leges: slachtoffers van geweld. De rechtbank vroeg zich af waarom de minister van rechtsbescherming geen gebruik heeft gemaakt van zijn discretionaire bevoegdheid om, voor situaties waarin de burger niet in staat is de leges te voldoen, een uitzondering te maken? Als leges niet betaald worden, dan wordt de aanvraag namelijk niet behandeld.

Concreet: Wat doet de minister als burgers vanwege de financiële drempel hun recht niet kunnen effectueren?

Trekt de minister zich daar iets van aan? De vertegenwoordiger van de minister beantwoordde deze vraag als volgt: “de minister gaat ervan uit dat het op een andere manier gebeurt”. Echter, feitelijk is er geen andere manier! Een vergelijking met het griffierecht pakte ook positief uit voor cliënte. Daar is namelijk wel een beroep op betalingsonmacht mogelijk.

Het blijft spannend wat de uitspraak van de rechtbank zal zijn! Eind november weten we meer.

 

Bureau Clara Wichmann roept alle vrouwen die tussen 2004 en 2008 zijn bevallen hun zwangerschapsuitkering waar zij recht op hebben aan te vragen. Het UWV heeft hiervoor een termijn gesteld en deze loopt op 30 september 2018 af. Deze groep vrouwen heeft nu nog tien dagen de tijd hun aanvraag in te dienen. Voor meer informatie kunnen zij terecht bij het meldpunt meldjehier.nl

Achtergrond
In 2004 werd de publieke arbeidsongeschiktheidsvoorziening voor zelfstandigen geschrapt. Na veertien jaar juridische strijd heeft Bureau Clara Wichmann samen met zustervereniging Vrouw en Recht Clara Wichmann, de FNV en zeven getroffen vrouwen bewerkstelligd dat de zelfstandigen die in de periode 2004 – 2008 geen recht hadden op een zwangerschapsuitkering, tóch gecompenseerd worden. Deze groep vrouwen kunnen alsnog een beroep kunnen doen op een compensatie van circa € 5.600 per persoon.

Lees hier meer over de achtergrond van de zaak

Vorige week werd bekend dat de rechtszaak over de vaststelling van de nieuwe financieringssystematiek van de geboortezorg in Nederland is verloren. Bureau Clara Wichmann roept vrouwen en hulpverleners op problemen met die nieuwe regels bij haar te blijven melden. (meer…)

Deze week werd de opening van het Academisch Jaar gevierd. Sommigen beginnen met studeren, anderen ronden hun studie af en nog weer anderen lopen tegen de muur op omdat ze in verwachting raken of ouders zijn met zorgtaken.

Uit cijfers blijkt dat in het MBO 50% en in het HBO en WO 75 % van de studerende moeders en zwangere studenten voortijdig uitvallen. Dit zou niet moeten: zwangere studenten of studerende moeders hebben rechten. Als onderwijsinstelling geen of onvoldoende rekening houden met deze situatie is er mogelijk sprake van discriminatie. Dit is terug te lezen in het onderzoek van de VU uit 2016.  Meer informatie is ook te vinden op de website van het Steunpunt Studerende Moeders.

Sinds 2015 maakt Bureau Clara Wichmann uit van de coalitie Studerende Moeders. Deze coalitie is in gesprek met OCW om de problematiek aan te kaarten en onderzoekt de juridische mogelijkheden om deze problemen aan te pakken. De Coalitie Studerende Moeders bestaat uit: Stichting Steunpunt Studerende moeders, PILP, Nederlands Juristencomité voor de Mensenrechten, Bureau Clara Wichmann, Vereniging voor Vrouw en Recht Clara Wichmann, Nederlandse Vrouwenraad en FNV Vrouw.

Naar aanleiding van een motie van de Tweede Kamer over rechten voor zwangere studenten zal de Minister een zwangerschaps- en bevallingsverlof voor MBO studenten wettelijk vastleggen. Dat wetsvoorstel wordt nog dit jaar verwacht. Nu nog voor het HBO en WO! 

Bureau Clara Wichmann ondersteunt het hoger beroep van een Nederlandse vrouw met een Turkse achtergrond, die na een echtscheiding haar meisjesnaam weer wil gebruiken. Vandaag vindt de zitting plaats in Den Haag. Een gunstige uitspraak betekent dat gescheiden Nederlands-Turkse vrouwen hun eigen achternaam, die zij automatisch zijn verloren bij hun huwelijk, weer zonder hoge kosten kunnen terugkrijgen na echtscheiding.

Bipatride vrouwen

Veel bipatride vrouwen die op basis van buitenlands recht door een huwelijk hun meisjesnaam zijn verloren, komen na de echtscheiding voor hoge kosten (€ 835) te staan om hun eigen achternaam weer terug te krijgen. Deze hoge financiële drempel is volgens het Bureau in strijd met artikel 8 van het EVRM en artikel 16 van het VN-Vrouwenverdrag.

Uitspraak Rechtbank

Op 21 juli 2017 was het beroep door de rechtbank ongegrond verklaard. De rechtbank vindt dat het niet de verantwoordelijkheid is van de Nederlandse staat om de discriminatoire Turkse wetgeving inzake namenrecht gratis te ‘repareren’ voor cliënte. Ook het beroep op het evenredigheidsbeginsel is niet gehonoreerd.

“Bureau Clara Wichmann vindt dat vrouwen, ongeacht hun afkomst, ten aller tijden recht hebben om hun achternaam te behouden. Deze vrouwen zijn Nederlands en genieten dezelfde rechten als alle andere Nederlandse vrouwen”, aldus Anniek de Ruijter, directeur Bureau Clara Wichmann.

HOger Beroep

Het Bureau ondersteunt daarom het hoger beroep van de mevrouw waarvan op 31 augustus de zitting plaatsvindt.

“Een gunstige uitspraak zou niet alleen gevolgen hebben voor Nederlands-Turkse vrouwen. Er zijn ook vrouwen van andere nationaliteiten, waaronder Filipijnse en Bosnische, die bij huwelijk automatisch de achternaam van hun echtgenoot krijgen en in dezelfde situatie terecht komen na een echtscheiding”, aldus advocaat Heidi Lichteveld van Advokatenkollektief Oost.

De uitspraak wordt over ongeveer zes weken verwacht. Bij een eventuele afwijzing wordt overwogen om en klacht in te dienen bij het Europese Hof van de Rechten van de Mens of bij het CEDAW (Comité van het VN-Vrouwenverdrag).

De Universiteit van Maastricht deed in samenwerking met Bureau Clara Wichmann, Landelijke Werkgroep Mudawwanah, Vluchtelingen Organisaties Nederland (VON),en Atria de afgelopen vier jaar uitvoerig onderzoek naar huwelijkse gevangenschap in Nederland en wat hiertegen – met name juridisch gezien – gedaan kan worden.

Op 13 september presenteren wij graag de eindconclusies van dit onderzoek tijdens de conferentie: Gevangen in een huwelijk. Recht, religie & praktijk. Graag nodigen wij u uit om deel te nemen aan deze bijeenkomst op donderdag 13 september as, van 9.00 tot 18.00 uur in Zaalverhuur 7, Boothstraat 7 te Utrecht.

Onder huwelijkse gevangenschap wordt verstaan: “een situatie waarin iemand tegen haar of zijn wil in een religieus huwelijk blijft, omdat het vanwege de religieuze leer of regels niet lukt om een ontbinding van dat huwelijk te krijgen ”. In de meeste gevallen zijn het vrouwen die hiervan slachtoffer worden. Als en zolang dit huwelijk tegen haar wil in stand blijft, komt zij terecht in een situatie waarin allerlei mensenrechten in het geding kunnen komen.

Tijdens de conferentie worden de onderzoeksbevindingen besproken met het maatschappelijk veld. In het ochtendprogramma presenteren onderzoekers Esther van Eijk, Benedicta Deogratias en Pauline Kruiniger hun resultaten. Ook zal een vraaggesprek met geestelijken plaatsvinden. In het middagprogramma zijn er verdiepende workshops. In deze workshops zullen deelnemers, op basis van concrete aanbevelingen van het onderzoeksteam, met elkaar bespreken wat er nodig is om situaties van huwelijkse gevangenschap te voorkomen, wat er kan worden gedaan om situaties van huwelijkse gevangenschap op te lossen, hoe de verschillende spelers in het veld kunnen samenwerken om dit doel te bereiken en welke afspraken hierover moeten worden gemaakt.

Wij hopen dat u bij deze conferentie aanwezig kunt zijn. De conferentie is voor een breed publiek dat bestaat uit professionals, maatschappelijke organisaties, beleidsmakers, religieuze vertegenwoordigers, hulpverleners en wetenschappers die met dit thema in aanraking komen of zich hiermee bezig houden. U kunt zich aanmelden via deze link van de Universteit van Maastricht. 

Vandaag werd bekend dat NWO dit najaar maatregelen zal nemen om zwangere onderzoekers tegemoet te komen. Bureau Clara Wichmann attendeerde het NWO samen met de Landelijke Vereniging voor Vrouwelijk Hoogleraren, op het feit dat zwangere onderzoekers veel nadeel ondervinden op basis van zwangerschap. (meer…)

Al meer dan 30 jaar strijdt de organisatie voor verbetering van de maatschappelijke en sociale positie van vrouwen via rechtszaken. Anno 2018 breidt het Proefprocessenfonds haar activiteiten uit om vrouwen nog beter te kunnen helpen. Het fonds gaat daarom verder onder een nieuwe naam: Bureau Clara Wichmann.

(meer…)

€ 5.600,- compensatie voor 20.000 vrouwelijke ondernemers met kind.

Ongeveer 20.000 zelfstandig werkende vrouwen die tussen 7 mei 2005 en 4 juni 2008 een kind kregen, kunnen alsnog een zwangerschapsuitkering aanvragen bij het UWV. De compensatie gaat ongeveer 5.600 euro bedragen. Dit bedrag komt overeen met de gemiddelde uitkering die bevallen zzp’ers in 2016 hebben gekregen.

Vrouwen die in 2005 zijn bevallen vóór 7 mei kunnen óók alsnog een uitkering aanvragen op de reguliere wijze via het huidige formulier op de website van het UWV. Voor hen gelden de gewone regels, dus deze vrouwen moeten inkomensgegevens aanleveren.

Let op: het UWV heeft een termijn gesteld, u kunt de aanvraag alleen doen in de periode van 15 mei 2018 tot en met 30 september 2018

14 jaar strijd

Na 14 jaar juridische strijd heeft het Clara Wichman fonds samen met de vereniging Vrouw en Recht en FNV bewerkstelligd dat de zelfstandigen die in de periode 2004 – 2008 geen recht hadden op een zwangerschapsuitkering, tóch gecompenseerd worden.

In 2004 werd de publieke arbeidsongeschiktheidsvoorziening voor zelfstandigen geschrapt. Het Clara Wichmann fonds begon samen met de FNV en 7 getroffen vrouwen een procedure tegen de Staat om deze regeling terug te draaien. Het oordeel van rechtbank was teleurstellend. We procedeerden tot aan de Hoge Raad: Maar ook die oordeelde dat op de Staat geen zorgverplichting rust om voor zelfstandigen een betaald bevallingsverlof te regelen.

Terwijl de procedures nog volop in gang waren, stelde de Nederlandse Staat in 2008 opnieuw een uitkeringsregeling voor zwangere zelfstandigen in. Alle rond de 20.000 vrouwelijke zelfstandigen die tussen 2004 en 2008 zwanger waren, vielen tussen wal en schip.

CEDAW

Het Clara Wichmann fonds en vereniging Vrouw en Recht bleven zich voor deze 20.000 vrouwen inzetten. In 2011 entameerde zij samen met de eiseressen een procedure bij de ‘Committee on the Elimination of Discrimination Against Women’(CEDAW) ziet toe of de landen die het VN-Vrouwenverdrag hebben ondertekend dit ook naleven.

Op 17 februari 2014 volgde een prachtige uitspraak. Het CEDAW oordeelde dat de Nederlandse Staat de zelfstandigen zonder zwangerschapsuitkering moet compenseren en dat Artikel 11 van het CEDAW wel degelijk een mensenrecht inhoudt dat kan worden ingeroepen tegen de Staat. Hoewel de Staat de uitspraak niet mag negeren, wilde het echter nog steeds niet overgaan tot de vergoeding.

bestuursrechtelijke route

Het Clara Wichmann fonds, de Vereniging Vrouw en Recht en de FNV zetten verschillende juridische en politieke vervolgstappen om de druk op de Staat te verhogen. De bestuursrechtelijke route bleek succesvol: de Centrale Raad van Beroep oordeelde dat het UWV ten onrechte heeft geweigerd vrouwelijke zelfstandigen in aanmerking te laten komen voor een zwangerschaps- en bevallingsuitkering.

Resultaat

Uiteindelijk kwam in oktober 2017 het nieuws waar het Clara Wichmann fonds zich 14 jaar voor heeft ingezet: Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Lodewijk Asscher besluit dat vrouwelijke zelfstandigen die tussen 7 mei 2005 en 4 juni 2008 zijn bevallen, alsnog een beroep kunnen doen op een compensatie van circa € 5.600 per persoon.

De regeling gaat alleen gelden voor een periode van vier maanden. U kunt de aanvraag alleen doen in de periode van 15 mei 2018 tot en met 30 september 2018.

Word Donateur

Het Clara Wichmann fonds financiert de strategische rechtszaken met giften van donateurs. Het voeren van deze juridische procedures duurt vaak lang en is kostbaar. Daarom is uw financiële bijdrage hard nodig! Zo kunnen wij doorgaan met het voeren van juridische procedures die van belang zijn voor alle vrouwen in Nederland. Steun ons met uw financiële bijdrage

 

Bureau Clara Wichmann en de Geboortebeweging zetten de zaak door voor zelfbeschikkingsrecht zwangere in het ziekenhuis. De organisaties starten samen met verloskundige Pauline Doedens een bodemprocedure tegen het Bravis Ziekenhuis in Rozendaal.

Het Bravis ziekenhuis kwam op 8 maart in opspraak toen een zwangere vrouw werd gedwongen om naar de rechter te gaan om in kort geding te eisen samen met haar eigen verloskundige in het ziekenhuis te mogen bevallen. Het Bureau Clara Wichmann en de Geboortebeweging ondersteunden deze vrouw bij dit proces en starten wederom een crowdfunding bij pif.one/geboortezorg.

Kort Geding

De kort geding rechter heeft op 9 maart het verzoek van de vrouw om in het Bravis ziekenhuis te mogen bevallen afgewezen. Volgens de organisaties ligt de vraag nu open of ziekenhuizen vrouwen die bepaalde zorg weigeren kunnen dwingen zorg te accepteren. Het is de vraag waarom er niet meegewerkt kan worden aan de redelijke wens van de zwangere om ‘second best zorg’ te ontvangen. Het gaat hier om zorg die wellicht volgens zorgverleners ‘second-best’ is maar de eerste keus van de patiënt. Hermine Dees-Ribbers, voorzitter Geboortebeweging: ‘In andere takken van onze gezondheidszorg wordt second best care geleverd. Daarbij is de wens van Sophie om zonder ctg en met eigen verloskundige te bevallen in meerdere ziekenhuizen erkend als redelijke en georganiseerd in een speciaal zorg pad.’

Onzekerheid keuzevrijheid

Hiernaast is er onzekerheid ontstaan over het recht van vrouwen op keuzevrijheid ten aanzien van hun zorgverlener. Veel vrouwen willen bevallen met een zorgverlener die ze kennen en vertrouwen.  Anniek de Ruijter, voorzitter Clara Wichmann fonds: “Het recht op keuzevrijheid en zelfbeschikking is er juist om het vertrouwen van mensen in hun zorgverlener te beschermen. Als dit recht onduidelijk is, zijn we bang dat het nog vaker voor zal komen dat vrouwen thuis moeten bevallen terwijl ze in het ziekenhuis willen zijn of uit angst voor hun zorgverlener ervoor zullen kiezen om alleen te bevallen.”

De uitspraak van de rechter is volgens de partijen gebaseerd op een verouderd document en doet geen recht aan belangrijke richtlijnen zoals de Zorgstandaard Integrale Geboortezorg die een jaar geleden is vastgesteld en recente richtlijnen die zijn geschreven om meer ruimte te geven voor redelijke individuele wensen van patiënten. Beide organisaties kijken uit naar een procedure waarin een meer weloverwogen besluit van de rechter kan worden gevraagd over dit vraagstuk. Naar verwachting zal dit proces in de loop van dit jaar plaats vinden.

Hermine Dees-Ribbers, voorzitter van de Geboortebeweging: “Ons standpunt is zeker niet ‘u vraagt en wij draaien’, maar als een patiënt iets weigert dan zullen zorgverleners toch moeten proberen second-best zorg te leveren, en kan zij patiënten niet gelijk de deur wijzen.”

Het proces van zwangere ‘sophie’ is door meer dan 125 mensen met een financiële bijdrage ondersteund. Voor de bodemprocedure zal wederom steun gevraagd worden middels crowdfunding: pif.one/geboortezorg. Deze steun laat vooral zien hoe belangrijk deze zaak is voor zwangere vrouwen binnen de Nederlands verloskundige zorg.

 

Crowdfunding: pif.one/geboortezorg