Auteur: santi

  • Structurele dwangarbeid door kwetsbare meisjes en jonge vrouwen in Nederland: De Goede Herder voor de rechter

    De rechten van de vrouwen die jarenlang dwangarbeid moesten verrichten voor kloosterorde De Goede Herder werden op vele vlakken geschonden. Dit stelt Bureau Clara Wichmann samen met 19 eiseressen, die gedwongen werden tot arbeid voor het klooster. Op vrijdag 17 februari 2023 om 10:00 uur komt de zaak voor de Rechtbank Haarlem en zullen de eiseressen hun verhaal doen.

    Tussen 1860 en 1979 werden duizenden meisjes en jonge vrouwen, bijvoorbeeld omdat zij een zwangerschap buiten het huwelijk hadden gehad of slachtoffer waren van huiselijk geweld, tewerkgesteld in de kloosters van de Zusters van de Goede Herder. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat werkten zij onbetaald in naaiateliers en wasserijen, genoten zij geen onderwijs en werden ze gedwongen tot een geïsoleerd bestaan. Ze produceerden voornamelijk producten die de kloosterorde kon verkopen, maar naaiden ook legeruniformen voor de Nederlandse staat.

    In de rechtszaak kaart Bureau Clara Wichmann samen met de eiseressen het onrechtmatig handelen van de Goede Herder aan en beroept zich op het verbod op dwangarbeid. Inzet van de rechtszaak is erkenning van de misstanden en schadevergoeding voor de materiële en immateriële schade. Tijdens de zitting zal een aantal eiseressen zich richten tot de rechtbank om te vertellen over het leed dat hen is aangedaan tijdens hun verblijf bij instellingen van de Goede Herder. Dit is van belang omdat de slachtoffers jarenlang in stilte hebben geleden.

    Volgens Bureau Clara Wichmann en mensenrechtenadvocaat Liesbeth Zegveld is er onrechtmatig gehandeld. Zo is er sprake van een schending op het verbod op dwangarbeid. Onderzoek van de Rijksoverheid uit 2019 bevestigt dat er bij de Goede Herder sprake was van een schending van het destijds al geldende verbod op dwangarbeid.

    Liesbeth Zegveld, advocaat Prakken d’Oliveira:

    “De superieure houding van de Goede Herder die het tot de dag van vandaag aanneemt staat in schril contrast tot het leed dat ze de vrouwen hebben aangedaan. Eindelijk hebben de vrouwen de moed om naar de rechter te gaan om erkenning voor hun lijden af te dwingen.”

    Rajae Azaroual, juridisch staflid van Bureau Clara Wichmann:

    “Duizenden meisjes en jonge vrouwen zijn getraumatiseerd en hun rechten zijn geschonden. Het is ontoelaatbaar dat dit jarenlang heeft kunnen plaatsvinden. Het is tijd dat dit wordt erkend en de door hen geleden schade wordt gecompenseerd.”

    De openbare zitting zal vrijdag 17 februari 2023 om 10:00 uur plaatsvinden in de Rechtbank Haarlem. Ook zal de zitting per livestream via deze link te volgen zijn.

  • PUBLICATIE ONDERZOEKSRAPPORT ‘ZELF ZWANGERSCHAPSDISCRIMINATIE AANKAARTEN’

    Vandaag publiceren wij vanuit de alliantie Ditwerktwel.nl met partnerorganisaties Women Inc., Wo=men, de NVR en Movisie het onderzoeksrapport ‘Zelf zwangerschapsdiscriminatie aankaarten: een verkenning naar obstakels in de praktijk’. Dit onderzoek is uitgevoerd door Alicia Dibbets. Lees het hele onderzoek hier.

    Ondanks bestaande campagnes tegen zwangerschapsdiscriminatie die gericht zijn op het vergroten van de meldingsbereidheid onder vrouwen*, blijkt uit eerder onderzoek dat maar 11% van de vrouwen die zich gediscrimineerd voelt vanwege zwangerschap hier melding van maakt. Het rapport onderzoekt welke problemen en obstakels vrouwen in de praktijk ervaren bij het aankaarten van zwangerschapsdiscriminatie en hoe deze aangepakt kunnen worden.

    Het fenomeen zwangerschapsdiscriminatie is in Nederland meerdere malen in kaart gebracht, onder andere door het College voor de Rechten van de Mens. Er is echter nog weinig bekend over de rol van werkgevers en de invloed van onderliggende normen en verwachtingen bij zwangerschapsdiscriminatie.

    Vrouwen die te maken krijgen met zwangerschapsdiscriminatie lijken er vrijwel alleen voor te staan. Er lijkt weinig begrip te zijn voor hun gevoel van onrechtvaardigheid en ze staan in het nadeel als ze besluiten de discriminatie te melden. Antidiscriminatievoorzieningen, advocaten en arbeidsrechtjuristen spelen een belangrijke rol in het bijstaan van deze vrouwen, maar kunnen niet de risico’s wegnemen die het melden of procederen met zich meebrengen.

    Werkgevers lijken anderzijds sterker te staan als het gaat om discriminatie, ondanks de wettelijke bescherming van zwangeren. Er heerst vaak begrip voor de situatie van werkgevers als zij te maken krijgen met zwangere medewerkers. Bovendien kunnen werkgevers ervoor zorgen dat zwangerschapsdiscriminatie moeilijk te bewijzen is. Ook lijkt het makkelijk voor werkgevers om van een discriminatiemelding of procedure af te komen door middel van een schikking.

    Werkgevers die een werknemer benadelen vanwege zwangerschap of jong ouderschap worden pas om verantwoording gevraagd als de desbetreffende vrouw zelf actie onderneemt. Er hangt daarmee veel af van de meldingsbereidheid van vrouwen die zich mogelijk in een arbeidsrechtelijk ondergeschikte, en vanwege de zwangerschap kwetsbare positie bevinden. De meldingsbereidheid van vrouwen vergroten lijkt dus een logische maatregel tegen zwangerschapsdiscriminatie. Echter, hiermee wordt veel van individuele vrouwen gevraagd. Dus zijn er ook maatregelen nodig waarmee vrouwen beter worden ondersteund en werkgevers worden aangepakt.

    Daarom adviseren wij:

    • Houd er in voorlichting aan zwangere vrouwen rekening mee dat het aankaarten van discriminatie veel van vrouwen vraagt. Met maatregelen gericht op het vergroten van meldingsbereidheid moet de last voor het oplossen van zwangerschapsdiscriminatie niet bij vrouwen komen te liggen.
    • Moedig werkgevers aan om met alle werknemers die een kind verwachten, inclusief de mannen, het gesprek aan te gaan over het combineren van de zwangerschap, het ouderschap, de zorg voor het kind en werk.
    • Neem ook verloskundigen mee in het signaleren en eventueel doorverwijzen bij zwangerschapsdiscriminatie.
    • Verken mogelijkheden bij de Arbeidsinspectie om actiever toezicht te houden en te handhaven via sancties als het gaat om zwangerschapsdiscriminatie. Hierbij kan gedacht worden aan:
      • beter toezicht op zwangerschapsbeleid en daaraan gekoppelde sancties;
      • de rol van sancties bij de nieuwe Wet Toezicht gelijke kansen werving en selectie;
      • en toezicht en sancties in het kader van het wetsvoorstel voor het verplicht stellen van een vertrouwenspersoon.
    • Maak arbeidsrechtelijke procedures nog laagdrempeliger door de bewijslast voor schade- vergoeding te verlagen en de bezwaartermijnen te verlengen.
    • Onderzoek mogelijkheden voor arbeidsrechtelijke sancties in geval van zwangerschapsdiscriminatie en mogelijkheden om de rechtspositie van vrouwen te versterken door ook vergelijkend te kijken naar sanctiemogelijkheden bij zwangerschapsdiscriminatie in andere landen.
    • Onderzoek de rol van werkgevers. Hierbij kan gedacht worden aan:
      • onderzoek naar hoe werkgevers omgaan met bewijs van zwangerschapsdiscriminatie en schikkingen in geval van zwangerschapsdiscriminatie;
      • onderzoek naar werkgevers die erin zijn geslaagd om een werkomgeving te faciliteren waarbinnen zwangerschap goed wordt ontvangen en behandeld.
    • Richt een publiekscampagne op het vergroten van publieke verontwaardiging voor zwangerschapsdiscriminatie. Licht goede voorbeelden uit van werkgevers met een preventieve aanpak waarin ook aandacht is voor de rol van partners.
    • Wees er in elke maatregel van bewust dat bij zwangerschapsdiscriminatie onderliggende normen en verwachtingen spelen rondom zwangerschap en werk en werkende moeders. Deze normen en verwachtingen kunnen het gedrag beïnvloeden van zwangere vrouwen, hun partners, werkgevers, hulpverleners en eventuele andere betrokkenen.

     

    * Met vrouwen bedoelen we iedereen die in potentie te maken kan krijgen met zwangerschapsdiscriminatie.

  • Bureau Clara Wichmann eist schadevergoeding van meer dan € 900 miljoen van farmaceut Allergan vanwege hun ondeugdelijke borstimplantaten

     

    Bureau Clara Wichmann heeft vandaag een dagvaarding tegen farmaceut Allergan uitgebracht. Lees hier de dagvaarding. Vorig jaar stelde het Bureau Allergan al aansprakelijk voor hun gebrekkige Biocell borstimplantaten en tissue expanders. Met deze dagvaarding vangt een rechtszaak aan bij de Rechtbank Amsterdam. Farmaceut Allergan moest in 2018 de betreffende borstimplantaten van de Europese markt halen omdat is aangetoond dat zij het risico op een vorm van lymfeklierkanker vergroten, maar nam verder geen verantwoordelijkheid voor de vrouwen die deze borstimplantaten al hadden.

    De farmaceut reageerde niet op oproepen om schadevergoeding uit te keren aan vrouwen* met hun (ruwe) Biocell borstimplantaten en tissue expanders. Daarom heeft Bureau Clara Wichmann besloten een collectieve actie onder de WAMCA**, de ‘Siliconenzaak’, te starten, met steun van SVS Meldpunt Klachten Siliconen en de Borstkankervereniging Nederland.

    Bureau Clara Wichmann eist een schadevergoeding voor alle mensen die deze borstimplantaten (gehad) hebben. Het gaat om vrouwen die dit specifieke type borstimplantaten hebben vanwege een cosmetische ingreep of vanwege een reconstructie nadat zij vanwege (erfelijke) borstkanker hun borst(en) lieten verwijderen. Zowel mensen met als zonder klachten kunnen meedoen. Ook vrouwen die de borstimplantaten al hebben verwijderd, kunnen zich aanmelden om schadevergoeding te claimen.

     


    Niet goed, geld terug voor 60.000 vrouwen

    Tot december 2018 leverde farmaceut Allergan (eerder McGhan en Inamed) de betreffende borstimplantaten die bekend staan onder de naam Biocell of Natrelle. In Nederland zijn er 60.000 mensen die dit type borstimplantaten hebben laten plaatsen voor een vergroting of een borstreconstructie.

    Anniek de Ruijter, directeur Bureau Clara Wichmann:

    “Van deze 60.000 betrokkenen in Nederland hebben zich inmiddels duizenden vrouwen aangemeld voor de Siliconenzaak. En dat is precies de insteek van deze zaak: samen staan we sterk. Als vrouw alleen schadevergoeding eisen van een internationale farmaceut is vaak een te grote stap, maar samen het bedrag eisen waar al deze vrouwen recht op hebben, zendt een signaal uit naar fabrikanten van medische producten voor vrouwen. Deze vrouwen laten hun stem nu horen. We strijden nu voor de schadevergoeding waar ze recht op hebben. Het zijn gebrekkige producten, en hiervoor geldt: niet goed, geld terug.”

    Verhalen raken diep

    De Ruijter vervolgt haar verhaal: “Met de aanmeldingen die we krijgen, komen ook heel veel verschillende verhalen van vrouwen naar boven en die raken diep. Zo hebben we vrouwen gesproken die door deze implantaten kanker hebben gekregen, vrouwen die onverklaarbare klachten hebben, maar ook vrouwen zonder klachten. Er is één ding dat ze gemeen hebben, ze zeggen allemaal: ik heb een product gekocht dat niet deugt, ik wil mijn geld terug zodat ik zelf kan beslissen of ik deze implantaten in mijn lichaam wil houden of niet. Daarom zijn wij deze rechtszaak gestart.”

     

    Farmaceut Allergan in 2023 voor de rechter 

    Met de dagvaarding die vandaag naar de rechter is gegaan, wordt Allergan definitief voor de rechter gesleept. De rechtszaak gaat op 5 april 2023 bij de rechtbank Amsterdam van start. Bureau Clara Wichmann eist namens alle gedupeerden een schadevergoeding: voor de kosten van een behandeling om de implantaten eventueel te laten verwijderen, voor de kosten van een (veilige) reconstructie van de borsten, maar ook voor het leed en de schade dat de implantaten mogelijk hebben veroorzaakt. Bureau Clara Wichmann eist daarom een schadevergoeding die kan oplopen tot meer dan € 900 miljoen voor de vrouwen in Nederland.

    Jantina Hiemstra, als advocaat van Hausfeld betrokken bij deze zaak:

    “Allergan heeft aan honderdduizenden vrouwen wereldwijd een gebrekkig product verkocht. Toch slaat het bedrijf iedere verantwoordelijkheid voor de schade die dit heeft veroorzaakt in de wind. We hebben geprobeerd de gang naar de rechter te vermijden en aan Allergan gevraagd om met een oplossing te komen. Nu Allergan weigert de vrouwen te compenseren, is het uitbrengen van een dagvaarding onvermijdelijk geworden. We kijken de rechtszaak met veel vertrouwen tegemoet, want er is duidelijk bewijs voor de gebrekkigheid van de Biocell borstimplantaten van Allergan. Allergan heeft de vrouwen onvoldoende gewaarschuwd voor de gezondheidsrisico’s, ook toen de ernst van deze risico’s haar in volle omvang bekend was. We zullen ons hard maken voor de beste uitkomst voor de vrouwen met deze implantaten. Deze vrouwen moeten worden gehoord en hun leed moet worden erkend.”

    Aanmelden voor de Siliconenzaak 

    Op de website www.siliconenzaak.nl kunnen mensen zich aanmelden voor de collectieve rechtszaak. Hier is ook meer informatie te vinden over ervaringsverhalen, de juridische stappen in rechtszaak, over Allergan en over klachten en symptomen.

    Bureau Clara Wichmann roept betrokkenen op zich voor 31 maart 2023 aan te melden via www.siliconenzaak.nl.

    Wil je iets delen over de Siliconenzaak op social media? Dat kan! Via deze link vind je afbeeldingen die je kan downloaden en gebruiken.

     

    * We schrijven ‘vrouwen’, maar uiteraard gaat dit over iedereen die borstimplantaten heeft (gehad).
    **Wet Afwikkeling Massaschade en Collectieve Actie

  • Melden loont: Wehkamp betaalt alsnog in hoger beroep ongelijke beloning

    In het hoger beroep van de vrouwelijke bedrijfsjurist die €1.000,- per maand minder verdiende dan haar mannelijke collega heeft Wehkamp besloten om vrijwillig aan alle vorderingen te voldoen. Deze rechtszaak voor gelijke beloning laat zien dat melden loont.

    Om een officiële uitspraak van het Gerechtshof Leeuwarden te voorkomen betaalt Wehkamp de vrouw alsnog het volledige salaris en een aanvullende ontslagvergoeding (een zogenaamde ‘billijke vergoeding’). Ook betaalt Wehkamp alle advocaatkosten en proceskosten die de vrouw heeft moeten maken voor de rechtszaak.

    De vrouw heeft €25.000 achterstallig salaris gevorderd, dat wordt inclusief rente en wettelijke verhoging €43.000. Hiernaast vorderde de vrouw een billijke ontslagvergoeding €55.000, en Wehkamp betaalt haar €70.000. Dit komt neer op een totaalbedrag van €113.000.  

    Zaak legt breed probleem bloot

    Toen de vrouw in 2019 het gerucht hoorde dat haar mannelijke collega met dezelfde functie veel meer verdiende, kaartte zij dat intern aan.

    “Het ergste vond ik de manier waarop Wehkamp met de kwestie omging. Op het moment dat ik het beloningsverschil aankaartte, hadden we samen een oplossing kunnen vinden. In plaats daarvan werd ik genegeerd, gingen ze gesprekken uit de weg en werd er zelfs gedreigd dat ik mijn baan wel kon vergeten als ik er niet over ophield. Ik heb daarom lang en vaak getwijfeld of ik wel (juridische) stappen wilde nemen”, zegt de vrouw hierover. “Uiteindelijk heb ik besloten om toch door te zetten, omdat Wehkamp niet de enige werkgever is die zo negatief reageert op een vraag over discriminatie. Het komt veel te vaak voor dat de werknemer er na zo’n vraag uit wordt gewerkt. Ik wilde daartegen opkomen en wil anderen aanmoedigen dat ook te doen.”

    De vrouw schakelde daarom een gespecialiseerde jurist in en vroeg steun voor een rechtszaak bij Bureau Clara Wichmann.

    “We zijn blij dat deze vrouw zich bij ons heeft gemeld voor deze rechtszaak. Het is ontzettend belangrijk dat ook andere vrouwen de strijd aangaan, want deze zaak legt een groter probleem bloot waar veel vrouwen dagelijks tegenaan lopen,” zegt Femke Zeven, jurist bij Bureau Clara Wichmann.

    Sprake van discriminatie

    De Rechtbank Overijssel oordeelde dat er geen sprake was van discriminatie. Daarom besloot de vrouw om in hoger beroep te gaan. In de tussentijd vroeg de vrouw een oordeel aan bij het College voor de Rechten van de Mens, dat door de overheid is ingesteld als toezichthouder op gelijke behandeling. In augustus 2022 oordeelde het College dat er wél sprake was van discriminatie en dat het bedrijf de klacht van de vrouw onzorgvuldig had behandeld.

    Fout alsnog rechtgezet

    Het Gerechtshof zou het oordeel meewegen in de uitspraak die zij in het hoger beroep zou gaan doen. Tijdens de zitting bleek Wehkamp bereid om alsnog aan alle vorderingen van de vrouw te voldoen.

    “Het is goed dat Wehkamp onder druk van de rechtszaak alsnog hun fout recht zet,” zegt Zeven. “Het heeft van ver moeten komen, maar het laat zien dat het zin heeft om aan de bel te trekken als je als vrouw minder verdient dan je mannelijke collega.”

    De vrouw benadrukt dat het haar niet alleen ging om haar eigen zaak, maar juist om bredere verandering:

    “Na het oordeel van het College heb ik Wehkamp gevraagd om onafhankelijk onderzoek te laten doen naar de interne loonkloof. Misschien zijn er nog andere onterechte verschillen bij Wehkamp. Ook vroeg ik het bedrijf om in overleg met hun OR alsnog een goede (externe) klachtenprocedure in te richten, zodat er een plek komt waar je als medewerker terecht kunt met vragen over discriminatie of andere gevoelige onderwerpen, zonder dat je hoeft te vrezen voor je baan. Daarop is helaas niet gereageerd.”

    Gelijke beloning beter verankeren

    Uit onderzoek blijkt dat vrouwen nog altijd 13% minder verdienen dan mannen. Daarom moet volgens Bureau Clara Wichmann het recht op gelijke beloning beter verankerd worden in wet- en regelgeving.

    “Nederland moet invulling gaan geven aan de Europese Richtlijn over gelijke beloning, en het wetsvoorstel Gelijke beloning van vrouwen en mannen moet echt snel behandeld worden in de Tweede Kamer,” zegt Zeven. “Met die wet wordt beloning transparanter, waardoor het recht op gelijke beloning beter verankerd en effectueerbaar wordt. Dat is hard nodig, want deze zaak laat zien dat bedrijven niet snel uit zichzelf aan de slag gaan.”

  • Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis, ontvangt archief van Bureau Clara Wichmann

    Vandaag is het volledige archief van Bureau Clara Wichmann, met de dossiers van de strategische rechtszaken die de afgelopen 39 jaar door het Bureau gevoerd zijn, overgebracht naar Atria. Atria is, als het Nederlandse kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis, de uitgelezen plek om het archief van het Bureau te bewaren.

    In het archief zitten een paar van de belangrijkste zaken van het Bureau, zoals de SGP-zaak, de zaak voor een zwangerschapsuitkering voor zwangere zelfstandigen en de zaak voor de Alfahulpen.

    ‘We zijn heel blij dat Atria het archief overneemt. Het is ook bijzonder om weer door onze historische zaken te gaan en deze zo over te kunnen dragen aan Atria. Op deze manier weten we dat het goed bewaard wordt en dat het onderdeel wordt van de Nederlandse feministische geschiedenis’ – Femke Zeven, jurist bij Bureau Clara Wichmann

    Atria gaat het archief nu inventariseren en digitaliseren. Zo wordt het  toegankelijk gemaakt voor geïnteresseerden. Op deze manier kan ook voortgebouwd worden op de rechtszaken die tot nu toe gevoerd zijn voor vrouwenrechten en gendergelijkheid. 

    ‘Het is een eer om het volledige archief van Bureau Clara Wichmann te bewaren voor toekomstige generaties. Bij Atria verzamelen, beheren en delen we het erfgoed van vrouwenbewegingen. De archieven van hét landelijke expertisecentrum voor vrouw en recht zijn bij ons dan ook op hun plek. Door de geschiedenis te bewaren hopen we toekomstige generaties feministen te inspireren en steunen in hun werk’ – Bettemiek Grijns, Archivaris bij Atria 

     

     

     

     

  • Lilianne Ploumen gaat werken bij Bureau Clara Wichmann

    Lilianne Ploumen wordt senior adviseur bij Bureau Clara Wichmann en de Vrouwenrechtswinkel Amsterdam. Bureau Clara Wichmann is een organisatie die zich middels juridische procedures en juridisch onderzoek inzet voor de positie van vrouwen in de samenleving. De Vrouwenrechtswinkel is een project van Bureau Clara Wichmann, samen met de Gemeente Amsterdam en de Amsterdam Law School (the Law Hub).

    Anniek de Ruijter, directeur van Bureau Clara Wichmann:

    ‘We zijn ontzettend blij dat iemand met zo’n groot trackrecord op vrouwenrechten ons team wil komen versterken. Met name ook de ervaring van Lilianne als het gaat om internationale verhoudingen en welke dingen we kunnen doen om ook in die richting ons mogelijk in de toekomst meer te kunnen ontwikkelen, vinden wij een prachtige kans. Vooralsnog hebben we ons altijd gericht op de rechtspositie van mensen in Nederland. Uiteraard hebben sommige rechtszaken die we deden wel internationale rechterlijke instanties bereikt, maar we zouden ook willen onderzoeken of we meer kunnen doen in samenwerkingen met vrouwenorganisaties in andere landen. Daarvoor is de ervaring van Lilianne Ploumen natuurlijk een geweldige aanwinst voor onze organisatie.’

     

  • Boekpresentatie & Paneldiscussie: Eindelijk ’n uitkering!

    Onlangs verscheen de Vereniging voor Vrouw en Recht-publicatie Eindelijk ’n uitkering! Met dank aan het VN-Vrouwenverdrag. Het verhaal van 15 jaar procederen, lobby en actie voor de uitkeringsrechten van zwangere zelfstandigen. Het boek is geschreven door Leontine Bijleveld en Mac Vijn †.

    6 oktober 2022: Minister van Gennip ontvangt boek  Eindelijk ’n uitkering!

    Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Karien van Gennip, heeft zich bereid verklaard het eerste exemplaar in ontvangst te nemen en een korte reactie te geven. Haar is gevraagd te reflecteren op de lessen die het Ministerie heeft getrokken. Is de aanpalende wetgeving al aangepast aan de uit de procedures voortvloeiende jurisprudentie? FNV vicevoorzitter Kitty Jong zal aansluitend het tweede exemplaar in ontvangst nemen als representant van de doelgroep belangenbehartigers. Haar is gevraagd in te gaan op het gebruik van het VN-Vrouwenverdrag in de collectieve en individuele belangenbehartiging door FNV bestuurders, beleidsadviseurs en juristen.

    VVR-leden zijn van harte welkom bij deze presentatie op 6 oktober in de Willem Dreeszaal van het Ministerie van SZW, Parnassusplein 5 in Den Haag. Tijd: 16:00 – 16.30 uur. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar aanmelding is vereist, vóór 3 oktober 2022. U krijgt een bevestiging. Bij entree dient men legitimatie te vertonen. Houd rekening met vertraging daardoor bij binnenkomst!
    De gedrukte versie van het boek zal tijdens de bijeenkomst verkrijgbaar zijn, voor leden een speciale ledenprijs (€ 12,50), niet leden € 15. Digitale versies zijn gratis te downloaden via bovenstaande link.

    10 oktober 2022: paneldiscussie Eindelijk ’n uitkering! LAW HUB AMSTERDAM

    In samenwerking met Bureau Clara Wichmann en het Netwerk VN-Vrouwenverdrag organiseert de VVR een tweede presentatie op maandagmiddag 10 oktober 16:00 – 17.30 uur (inloop vanaf 15.30 uur, na 17.30 uur drankjes en hapjes). De LawHub is op de begane grond van de rechtenfaculteit van de UvA op de Nieuwe Achtergracht 164 in Amsterdam.

    Voorzitter is Anja Eleveld, associate professor aan de rechtenfaculteit van de VU, VVR-lid. Panelleden zijn: Prof. Gerrard Boot (rechtenfaculteit Leiden), Prof. Willemijn Roozendaal (rechtenfaculteit VU)  en Prof. Frans Pennings (rechtenfaculteit Universiteit Utrecht). Ook auteur en VVR-voorzitter Leontine Bijleveld neemt deel aan het panel. Mede aan de hand van een casus (zie USZ 370 uit 2021 met annotatie van G.C. Boot) en stellingen staat centraal hoe studenten en advocaten op het terrein van sociaal recht geïnformeerd kunnen worden over de potentie van het VN-Vrouwenverdrag. De door de in het boek beschreven procedures tot stand gekomen jurisprudentie – rechtstreekse werking toegekend aan een artikel van het VN-Vrouwenverdrag – is baanbrekend. Maar toekomstige procedures staan of vallen met het inroepen van de jurisprudentie en het volgen van de vereisten voor ontvankelijkheid.

    De bijeenkomst is gratis toegankelijk, maar in verband met de beperkte plaatsruimte is aanmelding en tijdige aankomst wenselijk. U krijgt een bevestiging. De gedrukte versie van het boek zal tijdens verkrijgbaar zijn, voor leden een speciale ledenprijs (€ 12,50), niet leden € 15. Digitale versies zijn gratis down te loaden.

  • College oordeelt: ongelijke beloning door Wehkamp is discriminatie

    Wehkamp maakt zich schuldig aan discriminatie door ongelijke beloning, omdat een vrouwelijke medewerker 1000 euro per maand minder verdiende dan haar mannelijke collega met hetzelfde werk. Dat oordeelde het College voor de Rechten van de Mens op 15 augustus in een procedure aangespannen door de vrouw met steun van Bureau Clara Wichmann. Lees het volledige oordeel hier.

    “Mannen verdienen nu nog gemiddeld 13,2%* meer dan vrouwen. Wehkamp maakt het met een verschil van 1000 euro per maand wel heel bont,” zegt Femke Zeven namens Bureau Clara Wichmann. “Dit is een schrijnend voorbeeld van de loonkloof tussen man en vrouw die we in Nederland nog altijd kennen. Zeker van grote bedrijven als Wehkamp zouden het goede voorbeeld moeten geven in gelijke beloning.”

    “Mannen verdienen nu nog gemiddeld 13,2% meer dan vrouwen. Wehkamp maakt het met een verschil van 1000 euro per maand wel heel bont.”

    1000 euro minder per maand

    De vrouw werkte als bedrijfsjurist bij Wehkamp. Toen bleek dat haar mannelijke collega 1000 euro bruto per maand meer verdiende, kaartte ze dit aan bij haar leidinggevende. Pas na tien maanden vond hierover een gesprek plaats. Eerst werd als reden gegeven dat het verschil gebaseerd was op het laatst verdiende salaris en de onderhandelingsvaardigheid van de man. Later werd die verklaring ingetrokken en werd het verschil in relevante werkervaring opgegeven, terwijl de vrouw ongeveer vier jaar meer relevante werkervaring had dan haar mannelijke collega. 

    Hoewel Wehkamp altijd positief was over het werk van de vrouw, veranderde dit na het indienen van de klacht. Wehkamp had opeens kritiek op haar functioneren en besloot haar geen vast contract te geven. Daarom besloot zij dit aan te vechten met hulp van Bureau Clara Wichmann. Dit heeft geleid tot het oordeel van het College. 

    Geen goede reden

    Het College overweegt in de uitspraak dat ongelijke beloning bij gelijk werk alleen mag als hier een goede reden voor is. Wehkamp heeft zichzelf ongeloofwaardig gemaakt door tegenstrijdige verklaringen te geven voor het beloningsverschil. Ook zijn beide verklaringen inhoudelijk geen goede reden voor het verschil. Het College oordeelt dat het laatstverdiende salaris en onderhandelingsvaardigheid geen geschikte maatstaven zijn om de hoogte van het salaris vast te stellen. Bovendien had de vrouw ongeveer 7 jaar relevante werkervaring en de man ongeveer 3, zodat ook werkervaring geen goede reden kan zijn. 

    Verder oordeelt het College dat Wehkamp de klacht onzorgvuldig heeft behandeld en dat de vrouwelijke medewerker werd benadeeld vanwege het indienen van de klacht: er is sprake geweest van victimisatie. Daarom oordeelt het College dat Wehkamp zich, schuldig heeft gemaakt aan discriminatie. Het oordeel wordt later dit jaar gepubliceerd door het College.

    Behandeling wetsvoorstel nodig

    Volgens de gelijke behandelingswetgeving mogen werkgevers mannen en vrouwen niet verschillend belonen als ze hetzelfde werk doen. “Deze uitspraak is een versteviging van de huidige wetgeving, maar het laat ook zien dat behandeling van het wetsvoorstel Gelijke beloning voor mannen en vrouwen nu echt nodig is,” zegt Zeven. “Met die wet wordt beloning transparanter, waardoor het recht op gelijke beloning beter verankerd en effectueerbaar wordt .”

    “Deze uitspraak is een versteviging van de huidige wetgeving, maar het laat ook zien dat behandeling van het wetsvoorstel Gelijke beloning voor mannen en vrouwen nu echt nodig is.”

    De Rechtbank Overijssel oordeelde in een eerdere uitspraak in deze zaak dat er geen sprake was van discriminatie, maar het College ziet dit nu dus anders. Dit biedt mogelijkheden in de hoger beroepszaak van de vrouw bij het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, waar deze zaak op 28 september behandeld wordt.

    (De vrouwelijke medewerker wenst anoniem te blijven)

    * Dit is een gemiddelde voor alle vrouwen in Nederland, gebaseerd op het verschil in uurloon (13,2%). Dit is gecorrigeerd voor deeltijdwerk.



  • Hoger beroep in rechtszaak gratis anticonceptie ingediend

    Het is zover: vorige week, op 23 augustus, hebben we het hoger beroep ingediend in onze rechtszaak voor gratis anticonceptie!

    Dat betekent dat de zaak binnenkort opnieuw wordt behandeld door een hogere rechter, namelijk het Gerechtshof Den Haag. We doen dit omdat wij zien dat er juridische ruimte te winnen is in hoger beroep. De Rechtbank Den Haag heeft de uitspraak wat ons betreft namelijk onvoldoende gemotiveerd.

    Hiernaast is ons principiële punt teveel terzijde gelegd, namelijk dat vrouwen en alle mensen met een baarmoeder nu gediscrimineerd worden. Zij dragen nu in 96% van de gevallen de kosten van anticonceptie, terwijl de hele samenleving baat heeft bij anticonceptie. Daarnaast is de toegang tot anticonceptie nu niet gelijk, terwijl dit voor iedereen een fundamenteel reproductief recht is.

    Zodra er nieuws is over een zittingsdatum delen we dit uiteraard.

    Lees hier meer over de rechtszaak. 

  • Dit is hét moment om het recht op abortus te beschermen

    Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft het landelijk gewaarborgde recht op abortus in de Verenigde Staten afgeschaft. De toegang tot abortus, geregeld in de uitspraak Roe v. Wade (1973) vegen zij nu van tafel in de uitspraak in de zaak Dobbs v. Jackson Women’s Health Organization. Eerder schreven we hoe wij vanuit Bureau Clara Wichmann hebben meegewerkt als amicus ter ondersteuning van de Jackson Women’s Health Organization in deze rechtszaak. 

    Deze beslissing heeft grote en verschrikkelijke gevolgen. In de eerste plaats voor de miljoenen mensen in de VS van wie een basaal recht op reproductieve zorg is ontnomen. Wij zijn solidair met hen, en met iedereen die dit recht probeert te beschermen en te behouden. 

    De uitspraak kan ook gevolgen hebben voor het recht op abortus elders in de wereld. De ontwikkelingen in Polen laten ook dichterbij huis zien dat er stappen terug kunnen worden gezet in de tijd. Dit is zorgwekkend. En hoewel we vorige week nog konden vieren dat in Nederland de vijf dagen verplichte bedenktermijn nu écht wordt afgeschaft, is het recht op abortus ook hier niet vanzelfsprekend. De anti-abortuslobby laat steeds luider van zich horen. 

    CALL TO ACTION: bescherm het recht op abortus

    Samen met andere Europese organisaties, waaronder veel vrouwen- en mensenrechtenorganisaties, spreken we ons uit voor dit recht. In deze Call to Action op initiatief van Center for Reproductive Rights roepen we Europese landen op om het recht op abortus veilig te stellen en de toegang te verbeteren. 

    Samenvattend roepen we op om wetten en beleid in Europese landen in lijn te brengen met de WHO-richtlijnen, want dit is niet in alle landen goed geregeld:

    • Decriminaliseer abortus en verstrek op onderzoek gebaseerde informatie over abortus;
    • Maak een einde aan verplichte bedenktermijnen en sturende adviezen voorafgaand aan een abortus;
    • Herzie het beperkte aantal weken voor de toegang tot een abortus, en herroep de noodzakelijke toestemming van een derde partij; 
    • Wijzig regels over wie een abortus mag uitvoeren en waar mensen terecht kunnen voor abortuszorg, in lijn met WHO-richtlijnen en standaarden voor de beste medische zorg; 
    • Schaf belemmerende regels af met rond de overtijdpil en abortuspil, en legaliseer een laagdrempelige toegang en zelfinname van de overtijdpil en abortuspil, in lijn met de WHO-richtlijnen. 

    Ook in Nederland hebben wij ons hier de afgelopen jaren voor ingezet, zoals het verkrijgbaar maken van de abortuspil bij de huisarts, de abortuspil per post tijdens de COVID-maatregelen, en neutrale keuzehulpverlening. 

    Kom zaterdag naar de demonstratie op de Dam

    Op 7 mei gingen we al naar de Dam in Amsterdam om te demonstreren voor het recht op abortus, nadat uit een uitgelekt document al bleek dat Roe v. Wade onder druk stond. Zaterdag 2 juli om 13:00 uur is er opnieuw een demonstratie, georganiseerd door Baas In Eigen Buik 2022 en Abortus is een recht. Laat van je horen, en kom ook! Klik hier voor meer informatie (Facebook evenement).

    Petitie: Abortus is geen misdaad

    Abortus is geen misdaad. Toch? In Nederland staat abortus nog altijd in het Wetboek van Strafrecht (artikel 296). Officieel is het strafbaar. Het mag alleen legaal onder bepaalde voorwaarden. Lees in dit interview met onze directeur Anniek de Ruijter door Bregje Hofstede van De Correspondent waarom nu het moment is om abortus uit het Wetboek van Strafrecht te halen. 

    Daarom steunen we de petitie van het Humanistisch Verbond die oproept om abortus uit het Wetboek van Strafrecht te halen. Al 30.000 mensen gingen je voor. Teken ook!